Een nieuwe lente en een goed bericht

Intussen zitten we alweer een tijdje in het nieuwe jaar. Nieuwe kansen, nieuwe prijzen zeg je dan. De winters zijn de laatste jaren meestal niet de beste periodes voor mijn lichaamstemperatuur. Goed aankleden dus en op tijd krijgen we al bericht van het AVL dat we 18 februari weer een dubbele scan hebben. 

 

Niets om je ongerust over te maken want 1x in de 3 maand weet je dat dit staat de gebeuren. Op dus naar het AVL en de eerste scan is er altijd eentje waar je in verband met contrast vloeistof 1 uur daarvoor een liter water gedronken moet hebben. Dan zit de druk er dus wel op maar de hedendaagse CT scan zijn niet langer 5 of 10 minuten. De 2de scan is wel wat uitgebreider en daar tussenin hebben we nog wel even de tijd om bloed af te tappen en in de centrale ruimte te zitten waar we het treffen met iemand die op de piano in de hal allerlei leuke en bekende liedjes speelt

 

Een rustgevend gevoel geeft en die muziek zou je wel op je koptelefoon willen hebben als je onder de MRI scan gaat maar ja die muziek is dus niet te vinden dus kies ik voor NPO5. Je kop gaat in een soort korfje, oordoppen in en koptelefoon op en je wordt een soort tunneltje ingeschoven en met een alarmknop in de hand. Echter geen muziek op de koptelefoon en alleen via een balkje zicht op vogelposter waar ik uiteindelijk 14 vogels tel waarvan ik alleen een boerenzwaluw herken. Dat zou mijn jongste zus beter doen die een waar vogelliefhebber is. Er stond 15 min voor scan maar het leek dit keer wel een keer zo lang te duren mede door het hakken en zagen geluid van de scan.Je probeert in het begin de minuten nog wel te tellen maar dat ben je op een gegeven moment kwijt. Maar uiteindelijk word je eruit geschoven en gevraagd waarom de muziek het niet deed vertelde de dames dat ik daarvoor best op de alarmknop had kunnen drukken in het begin. Pffff en tijd voor een ander soort evenement en dit keer was het een bezoek aan museum Singer Laren. Dan het is altijd weer even spannend wat de uitslag zal zijn. Tegenwoordig vul ik het zo in dat als met na 2 dagen niet belt het wel zal meevallen..... Een week na de scans gaan we de uitslag ophalen en de oncologe kon ons gerust stellend meedelen dat het er stabiel uitziet. Het plekje in mijn hoofd is nog iets afgenomen en voor de rest kunnen we weer 3 maand vooruit. Dan zitten we ook een jaar na het terugslagje en intussen alweer 4 jaar geleden dat dit alles begon. Het kan verkeren... Intussen in de krant nog een lezenswaardig artikeltje tegen gekomen over het toepassen van immunotherapie en die inclusief bijwerkingen ook volledig op mij van toepassing was. 

 

In ieder geval gaan we met een goed gemoed de lente in.