Weer eens wat niews...

 

Voor de 13-de 14-de keer reizen we af naar Amsterdam en ook nog eens voor de vroegste afspraak ooit. Om 7.40 bloedprikken en dus om 6.30 weg. Files zien we niet en het valt altijd weer op dat je een aantal mensen die je bij het bloedprikken ziet ook weer tegenkomt bij het wegen en meten en wachtend in de ruimte van de dagbehandeling en er is zelf een rustige wachtruimte beschikbaar. Ook wisselt de verpleegkundige nog wel eens. Het is vakantietijd en dan kun je ook wel eens een invaller verpleegkundige treffen. Vermoedelijke ben ik ook niet de moeilijkste patient….


 

Op de dagbehandeling is het ook altijd weer anders.  Dit keer een Assepoester als verpleegkundige gelet op de gouden muiltje die ze aanheeft. Ze kan er hartelijk om lachen want lachen is ook wel eens nodig op zo’n afdeling. 


 

 

De afgelopen periode hebben we ook het moment meegemaakt dat ik een jaar voor mijn werk ziek ben. De bedrijfsarts herinnert me er ook aan dat na 1 jaar men een 2 sporenbeleid gaat bekijken. Het ene spoor is proberen je weer helemaal in het arbeidsproces te krijgen en het andere spoor is kijken of je wordt afgekeurd voor je werk gelet op je ziekte. Ik ben zelf in de branche werkzaam maar de bedrijfsarts maakt mij opmerkzaam op de mogelijkheid van een vervroegde WIA en dat is de IVA. Dat heeft als reden dat mijn diagnose een onomkeerbare diagnose is men mij medisch gezien heeft meegegeven. Of het dus na 1 of 2 jaar is, de diagnose zal niet veranderen. Kijkend naar de toekomst is het toch weer even slikken maar ook weer realistisch om te weten waar het naar toe kan gaan. De komende tijd gaat uitwijzen hoe dit definitief verder zal gaan.

 

Wat ook tot een eind gaat komen is mijn “scheidsrechtersleven”. Na bijna 46 jaar in de arbitrage is dit het moment om er een punt achter te zetten. Jammer dat het op deze manier moet maar het is een prachtige tijd geweest en het is in mijn beleving niet mogelijk om op een behoorlijk niveau de 90 minuten verantwoord vol te maken. Als alles meezit fluit ik 18 augustus bij de vv Nunspeet in aangepaste vorm een soort afscheidswedstrijd.

 

We gaan het zien en beleven  

 

Reacties

Jennie zei…
Hoi Jan wel id confronterend en inleveren wbt voetbal en verwerken hopenlijk doet de immuuntherapie het gewenste resultaat 😘
Alie en Hans zei…
Hoi Jan als ik naar de getallen kijk 64 jaar en 46 jaar in de sport is dat toch wel bijzonder.Het is jammer dat je het scheidsrechteren niet meer goed kunt doen .Maar dat je een gedeelte van je afscheids wedstrijd gaat fluiten is toch heel mooi en waardevol dat je het kunt doen.Je blijft vast je andere werk voor de knvb doen.
Ik wens je voor de 18de een mooie avond.
Unknown zei…
hey Jan,
veranderingen op stapel zowel qua werk als in de voetbal.
Alvast een hele mooie afscheidswedstrijd toegewenst,
enne....
Time for new adventures!
Gerrit Meun zei…
Hallo Jan,

het is al weer een tijdje terug dat we contact hadden. er is voor jullie in de tussentijd weer veel te verwerken bij gekomen. op instagram zag ik een foto voorbij komen, met het afscheid als ref.
tja dat is niet makkelijk en zal ook af en toe nog wel pijn doen ( ik kan er zelf over meepraten). weer een nieuwe fase gaat er in, en ik hoop en bid dat alles wel een beetje stabiliseert.
Carmen zei…
Jou kennende.... Jij vindt vast wel weer iets nieuws. ;)

Populaire posts van deze blog

Gaan we weer....

5 jaar later...

Hoe het begon en waar we nu zijn