de laatste up date

Voor het gemak een maand overgeslagen in het blognieuws en dan merk ik dat toch mensen benieuwd zijn hoe het gaat op dit moment en hoe de stand van zaken is. Het blijft fijn en bijzonder dat er zoveel mensen met ons meeleven.

De maandelijkse behandelingen in het AVL zijn een soort routine geworden. We weten intussen hoe het werkt: na het bloedprikken en wanneer de bloeduitslagen goed zijn en het gesprek met verpleegkundig specialist of oncoloog is geweest werken we het gebruikelijke verdere programma af. 

In de afgelopen twee maanden voldoende gebeurd. Eerst had ikzelf even met een kortstondige dip te maken waarvan ik gelukkig redelijk snel herstelde van keelklachten, geïrriteerde ogen en weinig puf met het (fysio)sporten.                                                                                           Daarnaast werden we geconfronteerd met een plotseling ernstig zieke moeder net voordat we met een groot deel van de familie een paar dagen naar Boedapest zouden afreizen.  Een periode waarin we plotseling verzeild raakte waarin we moesten vrezen voor haar leven. Als door een wonder ging het plots toch de geheel andere kant uit en is mijn moeder zover hersteld dat ze nu is opgenomen op de re-activerings afdeling in het verpleegtehuis en we samen haar 88e verjaardag konden vieren.

Vorige week weer naar het AVL voor een behandeling en de 3 maandelijkse scan. Nu we zo maandelijks naar Amsterdam rijden merken we duidelijk dat het verkeer weer fors is toegenomen.

Deze keer kwamen we moeizaam de polder uit door plotsklaps opdoemende files en langzaam rijdend verkeer. Op tijd weggegaan maar toch iets laat voor de bloedafname wat overigens door het wachten in het AVL weer gecompenseerd werd. Toevallig die dag ook nog de dag van de Verpleging en dan word je op de drukke dagbehandeling natuurlijk extra goed verzorgd. Het verplegend werd per toerbeurt getrakteerd op een workshop in het AVL door Leco Zadelhoff met mooie optut-tips.  Alles liep gesmeerd en dit keer geen sporen van verkeerd prikken.

Het meest spannende is dan altijd het wachten op de uitslag van de scan: meestal een week later. Dit keer een belafspraak omdat de eigen oncoloog even uit de running is of we moeten wachten tot 30 mei. Da's te lang wachten dus we hadden aangegeven graag telefonisch contact.  En dus wachten we vandaag op een telefoontje wat ook kwam door een vervanger met de vraag:  waarom ze moesten bellen… Toen even uitgelegd op welk nieuws wij wachtte en  dat ik toch wel graag met voorrang dit behandeld zag en inderdaad kwam in de loop van de dag nog een belletje met de info dat het uitslagrapport binnen was: kort gezegd de conclusie :                                      dat de tumoren wederom afgenomen waren!!!!                                             met excuses voor de slechte planning door het gebrek aan personeel in het AVL…. Waar hebben we dat meer gehoord. 

We gaan de komende tijd genieten van dit goede en prachtige nieuws.