Weer eens wat anders...

Een maand verder en daarmee ook een ander behandeltraject achter de rug. Na de feestdagen ging het snel met een omroep voor bestraling van mijn prostaatkanker. Na de Kerst werden goudmarkers ingebracht en op Oudjaarsdag een MRI en CT-scan van de prostaat. Dit allemaal om zo gericht mogelijk te bestralen.


 

Terugkijkend na de 5 bestralingen kan ik niets anders zeggen dan dat het een geoliede machine is op de afdeling radiologie. Je krijgt een parkeerpas om achter langs binnen te komen en op het aangegeven tijdstip komen ze je ook altijd op tijd halen. De kunst is om een redelijke volle blaas te hebben die dient als bescherming voor de bestraling. Dit betekent een uur voor de bestraling totaal 400 CL drinken waarmee je de bestralingstafel op moet. De 1ste twee keren bleek dat te weinig te zijn en moest ter plekke alsnog het nodige water ingenomen worden wat dan even moet zakken... De laatste 3 keer had ik het onder de knie maar dat betekende wel dat ik met een enige aandrang in de auto zit. Dat gevoel zal iedereen wel eens hebben meegemaakt tijdens een lange autorit. Op de tafel wordt je zo neergelegd dat men exact de plaats kan bepalen waar men kan bestralen. Met een draaiend apparaat om je heen is het werk in amper 10 minuten gedaan. Gelukkig bied daarna het toilet de bevrijding en zo kon ik probleemloos weer de auto instappen. Al met al in 2 uur met reizen erbij uit en thuis.


 

Na deze 5 behandelingen is het nog even afwachten hoe het met de bijwerkingen gaat verlopen maar die vallen tot nu toe mee. Over een maand  bloedonderzoek om dan het resultaat van de bestralingen te zien.

We richten ons nu weer op het AVL in Amsterdam dat ik voorbij zag komen bij het zappen naar  het programma  Over mijn Lijk. Dat is een confronterend programma over jonge mensen met kanker met aanzienlijk minder perspectief maar leed laat zich niet vergelijken. In ieder geval zijn wij daar weer op 10 februari voor een behandeling en de 4-de CT scan waarvan we op 18 februari de uitslag zullen horen en zien. 

Hopelijk hebben we dan weer goed nieuws te melden.  

Reacties

Dick en Jennie zei…
Hoi Jan fijn de bestralingen weer achter de rug😄spannend afwachten maar weer😘hoe leuk is het iets negatiefs op zn positiefs Jans te lezen met een glimlach😀👍
maandag 31 januari 2022 om 22:18:00 CET
Unknown zei…
Jan, helemaal met de vorige schrijvers eens. Je kunt het mooi brengen met tips en al. Maar je doet het toch allemaal maar weer. Fijn dat je je goed voelt. Onze vingers weer gekruist en bidden voor goede uitslagen.
Groetjes Wilco en Paul@
maandag 31 januari 2022 om 23:22:00 CET
Anoniem zei…
Jan, de andere schrijvers zijn mij voor , maar wat kan jij het allemaal positief brengen.... heel knap hoe je er mee omgaat...
Fijn dat er tot nu toe niet veel bijwerkingen zijn.
Positivisme is ook een kunst en dat doe je ( op papier) heel knap.
Succes en hou het positieve gevoel vast!
Trees
dinsdag 1 februari 2022 om 08:29:00 CET
Anoniem zei…
Een brok in mijn keel. Elke keer als ik jouw stukjes lees. Wat een weelde om elke morgen gezond op te staan! Dat vergeten we vaak. Gelukkig sta jij er vrij positief in. Fijn dat je zo’n fijne familie en vrienden- en kennissenkring hebt waarop je kan terugvallen. Maar al dat gereis en al die bestralingen, het doet natuurlijk wel wat met je… We blijven je volgen. Hopelijk zien we je nog eens bij de training (of anders bij een potje voetbal langs de zijlijn). Sterkte in de strijd, kanjer!
Groeten van Marcel vd Beld
vrijdag 4 februari 2022 om 17:24:00 CET
Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Gaan we weer....

Afbeelding
  Een dag voordat op RTL de docuserie over het Antoni van Leeuwen ziekenhuis start ( ik zit er niet in hoor. maar het is mooi en herkenbaar in beeld gebracht !!) zijn we weer in het AVL voor de MRI en CT scan. Veel gebeurd de afgelopen drie maand. Bestralingen in het AMC/VU en helaas ook het plotseling overlijden van mijn schoonmoeder. Mooie leeftijd van 94 maar als het onverwachts is sta je er toch weer bij stil dat het leven zomaar voorbij kan zijn. De zinnen hebben we verzet om toch op vakantie te gaan en als je in Oostenrijk bent met goed weer,  zie je ook weer hoe mooi het leven is.  In ieder geval is de wachttijd voor de scans altijd wel even spannend. De blaas moet goed gevuld zijn en een uur van te voren moet er 1 liter water in Als je afspraak dan iets uitloopt begin je te denken of je het gaat houden.... Maar gelukkig valt het mee en opvallend is dat de dames bij de scans vergeten mijn geboortedatum te vragen. Eigenlijk een verplichte controle want er zijn uiter...
Meer lezen

5 jaar later...

Afbeelding
  We zitten intussen al een tijdje weer in 2026. Het doet me denken dat het 5 jaar geleden is dat we geconfronteerd werden met een onheilspellende boodschap dat het van binnen niet helemaal lekker in elkaar zat. Door die 5 jaar heb ik voor mezelf eigenlijk nooit het gevoel gehad dat het wel eens definitief de verkeerde kant op zou gaan. Je bent dan wel ongeneeslijk ziek maar als door de jaren heen de uitslagen best wel hoopgevend en stabiel zijn dan valt er nog veel moois te beleven in het leven. Met een pauze van 4 maand in de scans ben je zelf ook wel weer benieuwd wat ook met name de uitwerking is van de behandelingen in het AMC die er in juli waren .   Op dus naar het AVL in de vertrouwde setting. De CT scan lijkt steeds korter te worden. 1x heen en terug en 1tje met contrastvloeistof ingespoten. Dan vervolgens naar de bloedafname en daarna een vroegtijdige oproep voor de MRI van het hoofd. Maar al wachtende in het hokje werd het toch 10 minuten later dan het ge...
Meer lezen

Hoe het begon en waar we nu zijn

Afbeelding
In het kort even wat er de afgelopen maanden gebeurde. Degene die mij kennen weten dat ik nagenoeg nooit ziek ben of wat mankeer.  Dat ik met plezier nog actief bezig ben met mijn hobby als scheidsrechter en een paar keer in de week in training ben.  Toch kreeg ik in de loop van 2020 wat vage klachten en uit voorzorg in oktober na aanraden van de huisarts  een PSA test laten doen met als resultaat een doorverwijzing naar de uroloog met daaraan vastgekoppeld een MRI-scan en en biopt uit de prostaat. Eindconclusie was dat er verder behandeld moest worden.  De keuze voor bestralen met een radioloog besproken. Tot zover alles onder controle totdat ik op een zondag in januari '21 spontaan bloed begon te plassen:na 2 dagen ook weer goed.  Uroloog toch maar gebeld en die verwees door naar een onderzoek voor de blaas en de nieren. We konden snel terecht voor dit onderzoek met een CT-scan. Diezelfde middag ook de uitslag:  grote schrik:  een fors niertumor en e...
Meer lezen