Eindelijk goed nieuws en dat op vrijdag de 13-de ......

Vrijdag de dertiende: Van de dag zelf zou je bijgelovig worden maar de nuchterheid uit de polder overwint het toch. Een spannende dag omdat we te horen krijgen wat er op de scan te zien is in vergelijking met de eerdere scan. Na de ziekenhuis opname begin juli en start met medicatie gaat het de afgelopen weken naar omstandigheden best goed. En als een soort terugkeer naar een meer fitter en sterker body heb ik mij aangemeld bij de oncologische fysiotherapie waarbij het de bedoeling is om weer wat meer kracht op te bouwen. In plaats van hardlopen nu fietsen en werken met apparaten om de spieren te trainen. 

Op dus naar Amsterdam. Voor het eerst dat de oncoloog qua tijd wat uitliep en dan gespannen de spreekkamer in. Na de afgelopen tijd even doorgenomen te hebben komen we bij de scan aan en is duidelijk te zien dat er in vergelijking met de eerdere scan een aanzienlijke verbetering is. Al de tumoren die op de scan te zien zijn waren duidelijk geslonken. Ook geen vocht meer achter de longen te zien. Eindelijk: het eerste goede nieuws sinds dit proces!!! Wat een opluchting. 

 

We juichen nog niet te vroeg en de immuunbehandelingen gaan door maar dit biedt zicht op de toekomst. Een volgende scan is over 3 maanden gepland. Elkaar even goed vast gepakt en in de nazit samen de kinderen, moeders, familie en contacten op de hoogte gebracht van het goede nieuws. Er leven zovelen met ons mee en wij voelen ons gesteund naast de vele kaartjes, berichten en lieve woorden weten dat er zo aan je gedacht en meegeleefd wordt. Het vervolg is een nieuwe behandeling op 23 augustus en een hersenscan op 1 september.